Tofana di Rozes  〈3225m〉
Tofana di Rozes to jeden z bardziej znanych i lubianych przez turystów szczytów w Dolomitach. Prowadząca na sam szczyt wyjątkowo ciekawa i niezwykle różnorodna Via ferrata Giovanni Lipella, umożliwia każdemu miłośnikowi „żelaznych ścieżek”, zdobycie tego pięknego, wysokiego trzytysięcznika.
 

wstęp


Tofana di Rozes to najniższy, ale najpiękniejsza ze wszystkich trzech szczytów w masywie Tofane. Polecam galerię panoram, która jest dobrym wstępem do opisu. Masyw Tofane jest szczegółowo opisany w głównym dziale serwisu, jakim są Dolomity. Znajduje się tam również ciekawa mapka oraz folder z wykazem schronisk.

Zanim ruszymy na szlaki i ferraty, które prowadzą w rejonie masywu Tofane, warto poznać ten dolomitowy kolos z daleka. Polecam kilka wycieczek krajobrazowych z działu Szlaki, w których mamy okazję zobaczyć i sfotografować te zaliczane do najwyższych w Dolomitach szczyty.

uwagi


  ◊  Jeżeli, przy słowach określających lokalizację zdjęcia, czyli 〈poniżej ∗〉, 〈powyżej ∗〉, 〈obok ∗〉, jest symbol gwiazdki  〈∗〉  to oznacza, że po wskazaniu kursorem myszki, na zdjęciu pokażą się znaki objaśniające opis tego zdjęcia.

  ◊  W Dolomitach nie ma zgodności w nazywaniu przełęczy. Stosowane są zamiennie dwa zwroty: passo1 oraz forcella1, choć słownikowo każde z nich ma specyficzne znaczenie. W serwisie staram się passo używać wyłącznie do nazw dużych górskich przełęczy, przez które prowadzą drogi samochodowe. Natomiast przełęcze znajdujące się wysoko w górach, najczęściej w opisach nazywam przełączkami, choć nie na każdej mapie mają one nazwę forcella.

Tofane z Cortiny


Pierwszą okazją by zobaczyć masyw Tofane jest przyjazd do Cortiny d’Ampezzo, gdyż ten dolomitowy kolos jest widoczny dosłownie z każdego miejsca 〈poniżej i obok〉. Przez Cortinę, tak jak przez każde miasteczko opisane na stronie o rejonach w dziale Vademecum, prowadzi passeggiata1, która z reguły omija zatłoczone centrum, ale za to pozwala nacieszyć się wspaniałymi krajobrazami.

Niestety piękna i samotna Tofana di Rozes 〈pierwszy wierzchołek od lewej〉, ginie na tle całego masywu i dwóch głównych i wyższych szczytów, jakie są na pierwszym planie. Dlatego Cortina jest tylko bazą wypadową każdego turysty na szlaki i ferraty, z których można zobaczyć Tofane z bliska lub daleka.


Tofana di Rozes


Żeby zobaczyć najładniejszy szczyt w masywie 〈poniżej〉, trzeba podejść dużo bliżej. Już z głównej drogi, która prowadzi z Cortiny na Passo Falzarego, możemy zobaczyć jak wspaniała jest południowa strona Tofany di Rozes.

Specyfiką Dolomitów jest to, że taki wysoki szczyt, którego wierzchołek przewyższa biegnące pod nim turystyczne ścieżki o ponad 700m, można bez żadnego problemu obejść w czasie jednego dnia.


wycieczka I

dookoła Tofane di Rozes


Wierzchołek Tofane di Rozes 〈poniżej〉, można obejść na kilka sposobów. Trasa wycieczki poznajemy Tofane nie jest najkrótsza, gdyż oprócz obejścia szczytu, mamy okazję poznać cały południowy skraj masywu 〈panorama obok〉.

Zaletą trasy opisanej w serwisie jest dostosowanie jej, do pory dnia. Prawie przez cały dzień szczyt możemy oglądać w świetle słońca. Rano ruszamy od wschodu, by w południe okrążyć szczyt po północnej stronie i zobaczyć wspaniałą zachodnią ścianę w świetle pięknego popołudniowego dolomitowego zachodu słońca.


wycieczka II

Tofane z Nuvolau


Wysokie szczyty trzeba oglądać z daleka 〈poniżej〉, gdyż wtedy widać je we właściwej perspektywie. Tylko z daleka widać jak wspaniałe i strzeliste są kopuły szczytowe, jak nisko u podnóża ścian prowadzą szlaki turystyczne.

Nuvolau, to jeden z niższych szczytów w Dolomitach, na którym bardzo często można spotkać nawet małe przedszkolne dzieci. Oczywiście większość z nich dużą część trasy pokonuje wyciągiem krzesełkowym, jaki prowadzi w rejon znanych skałek Cinque Torre 〈na zdjęciu na pierwszym planie〉.

 

Wariant wycieczki na Nuvolau, przedstawiony w serwisie prowadzi trasą dłuższą i zaczyna się na Passo Falzarego. Wycieczka jest jedną z propozycji w poszukiwaniu pięknych krajobrazów. Polecam ją wszystkim, nie tylko pasjonatom górskiej fotografii. Jako zachętę do wyruszenia kolorową jesienią na szlaki, polecam galerię panoram 〈obok〉.


wycieczka III

Tofane z Fanes


Ponieważ większość turystów jeździ w Dolomity latem, kiedy na szlakach nie ma już śniegu, jako kolejną propozycję wycieczki z widokami na Tofane di Rozes polecam wiosenny rekonesans masywu Fanes.

Dolomity pod śniegiem wyglądają bardzo ciekawie, czego przykładem jest Tofana di Rozes 〈obok〉. Szlaki w rejonach przełęczy, są dobrym miejscem na pierwsze wycieczki, jeszcze zaśnieżonymi ścieżkami.

 

Wierzchołek Piccolo Lagazuoi jest bardzo dobrym szczytem na pierwsze turystyczne rekonesansowe wycieczki w rakach z czekanem. Trasa na sam szczyt prowadzi nartostradą, gdzie śnieg jest mocno ubity przez ratraki i wiosną topi się równomiernie i bardzo powoli. Wystarczy odrobina słońca na niebie, by zobaczyć dolomitowe szczyty, takimi jak na panoramie 〈obok〉.


wycieczka IV

z wierzchołka Cima Fanis Sud


 

Największą przyjemnością jest możliwość podziwiania dolomitowych szczytów z innych wierzchołków, nawet jak są nieco niższe. Jedyną okazją podziwiania wspaniałej zachodniej ściany Tofany di Rozes 〈poniżej〉, jest pobliski wierzchołek Cima Fanis Sud w masywie Fanes.

Warunkiem zdobycia szczytu, jest pokonanie jednej z najtrudniejszych technicznie ferrat, jaką jest Via ferraty Tomaselli. A nagrodą za zdobycie szczytu, jest możliwość zobaczenia nie tylko Tofane di Rozes, ale pięknej panoramy całego masywu 〈obok〉.


Via ferrata Giovanni Lipella


wstęp


Każdy masyw w Dolomitach ma swoją specyfikę. Tak samo jest z Tofane, którego największą perłą jest samotna Tofana di Rozes. Choć na wierzchołek można bez żadnych technicznych problemów wejść niezbyt stromym zboczem po wschodniej stronie, to właśnie Via ferrata Giovanni Lipella, przyciąga tutaj większość turystów.

różnorodność


Dolomity to góry, które ukształtowała nie tylko natura, lecz również ludzie. Bardzo dobrze widać to na Tofane di Rozes, przez rejon której przebiegała granica walk w czasie I Wojny Światowej. To tunelem wykutym w tamtych czasach, zaczyna się ta wyjątkowo różnorodna trasa na szczyt.

trudność


Większość z nas jest przekonana, że wraz z wysokością szczytu rosną trudności w jego zdobyciu. Via verrata Giovanni Lipella jest technicznie trudna, i „tylko” trudna. Można również powiedzieć, że w całych Dolomitach jest tylko jedna trudna ferrata, prowadząca na piękniejszy szczyt niż Tofana di Rozes i jest to Via ferrata degli Alleghesi, jaka prowadzi na Civettę.

dojście i powrót


Tofana di Rozes jest szczytem bardzo łatwo dostępnym. Możliwość dojazdu pod samo Schronisko A. Dibona powoduje, że wystarczy godzina spokojnego marszu by dość w rejon miejsca startu na ferratę. Dużym udogodnieniem jest również fakt, że ferratę pokonujemy tylko raz w drodze na szczyt.

podsumowanie


Tofana di Rozes to szczyt, który warto zdobyć, ale jeżeli nie zrobimy tego rozsądnie i z głową, możemy się niestety zawieść, bo trasa ferraty, choć nie jest technicznie bardzo trudna, nie jest jedynym utrudnieniem. Od wejścia do tunelu, aż po sam wierzchołek powinniśmy pamiętać o wysokości szczytu i warunkach pogodowych, które w ciągu dnia mogą się zmienić i to kilka razy.

 

czas przejścia


◊  przewodnikowy:
      •   czas podawany w przewodnikach wynosi: 3 godz. 45 min.

◊  z opisu:
      •   wejście na wierzchołek w tym dniu zajęło mi 3 godz. 50 min.

◊  łącznie:
      •   na przejście całej trasy potrzebowałem prawie 9 godz, a czasy etapów są podane w opisie ferraty.

 

niespodzianka z Tofaną


O tym, jak duże są Dolomity i jaką mają specyfikę, przekonałem się w czasie pierwszej złotej jesieni spędzonej na szlakach. Bardzo mnie zdziwiło, kiedy będąc na Passo Pordoi, jak na dłoni widziałem bardzo odległą Tofanę di Rozes 〈tutaj〉. A na przełęcz przyjechałem wtedy aż z Cortiny d’Ampezzo, więc byłem przekonany, że gór z tamtego rejonu nie będzie tutaj widać.

Nie jest to jednak najdalsze miejsce, z którego dostrzegłem Tofanę. Będąc na małym szczycie nad Passo Rolle, usłyszeliśmy jak dwójka z licznej grupy turystów zaczęła się kłócić, pokazując palecem na horyzont, co to jest za szczyt? A chodziło o najdalej widoczny charakterystyczny wierzchołek, pokryty śniegiem na północnej grani 〈obok〉. Ponieważ, górę w dyskusji zaczynał mieć ten, który twierdził, że jest to Civetta, postanowiłem się włączyć do dyskusji i na podstawie kilku galerii oraz dużej mapy Dolomitów udowodnić, że jednak jest to Tofana di Rozes.

 

słowniczek


andata  - wjazd w jedną stronę,
attrezzato  - ubezpieczony, wyposażony, uzbrojony,
baita  - szałas, bacówka,
bellissimo  - przepiękny, cudny, prześliczny,
bivacco  - mały schron turystyczny w wysokich górach, biwak, obozowisko,
brioche  - słodka bułka, ciasto drożdżowe,
camoscio  - kozica,
campanile  - dzwonnica, wieża przy kościele,
cappuccino  - słodka kawa z mlekiem,
cima  - góra, szczyt, wierzchołek, czubek,
forcella  - przełęcz wysoko w górach np. pomiędzy szczytami, przełączka, widełki,
funivia  - górska kolejka linowa,
lungo  - długi, daleki,
marmotta  - świstak,
monte  - góra,
parco nazionale  - park narodowy, rezerwat,
passeggiata  - widokowa ścieżka, deptak, bulwar,
passo  - szeroka, rozległa przełęcz np. między masywami górskimi, również krok,
rifugio  - schronisko, schron, szałas,
ritorno  - powrót, droga powrotna,
salita  - wjazd, podejście, droga pod górę,
sasso  - kamień, głaz,
scesa  - zjazd, zejście,
sentiero  - ścieżka, dróżka, szlak,
silenzio  - cicho, spokojnie,
tabaccheria  - kiosk z art. tytoniowymi i gazetami, tam się kupuje mapy i widokówki,
temporale  - burza, ulewa, wichura,
torre  - wieża, baszta,
valle  - dolina,
via ferrata  - potocznie: żelazna ścieżka.

opisana trasa jest


  ◊   na mapie: Tabacco nr-03.

© wdolomitach.pl
strona główna