Colac  〈2715m〉
Colac to najpiękniejszy z niskich szczytów, na które poprowadzono ferraty. A ponieważ ferraty są dwie można spokojnie powiedzieć, że Colac to idealny przykład na to, iż małe potrafi być piękne i pasjonujące. Szczególnie, że nagrodą za zdobycie szczytu jest niezwykła panorama potężnej Marmolady.
 

wstęp


Colac jest szczytem niskim, na dodatek od Królowej Dolomitów dzieli go jedna mała dolinka, dlatego na wielu zdjęciach i panoramach z tego rejonu jest po prostu prawie lub bardzo mało widoczny. Ale kiedy z rejonu Passo Sella zrobiłem panoramę Marmolady 〈miniaturka na samej górze i dwie panoramy obok〉 wiedziałem już, że Colac 〈galeria obok〉 jest idealnym kandydatem do kategorii piękne szczyty w dziale Ferraty.

dwie bardzo różne ferraty


Na wierzchołek poprowadzono dwie ferraty:
  ◊  od zachodu, piękną stromą ścianą prowadzi trudna i długa, bo ponad 500m Via ferrata dei Finanzieri, która służy do wejścia;
  ◊  ze szczytu schodzimy średnio trudną Sentiero attrezzato Colac, poprowadzoną wschodnią ścianą z pięknym widokiem na Marmoladę.

Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie by szczyt zdobyć trasą łatwiejszą szczególnie, jeżeli ktoś dopiero zaczyna poznawać dolomitowe ferraty i nie ma jeszcze odpowiednich kwalifikacji do przejścia tak trudnej i długiej ferraty, jaką jest Finanzieri.

uwagi


  ◊  Jeżeli, przy słowach określających lokalizację zdjęcia, czyli 〈poniżej ∗〉, 〈powyżej ∗〉, 〈obok ∗〉, jest symbol gwiazdki  〈∗〉  to oznacza, że po wskazaniu kursorem myszki, na zdjęciu pokażą się znaki objaśniające opis tego zdjęcia.

  ◊  W Dolomitach nie ma zgodności w nazywaniu przełęczy. Stosowane są zamiennie dwa zwroty: passo1 oraz forcella1, choć słownikowo każde z nich ma specyficzne znaczenie. W serwisie staram się passo używać wyłącznie do nazw dużych górskich przełęczy, przez które prowadzą drogi samochodowe. Natomiast przełęcze znajdujące się wysoko w górach, najczęściej w opisach nazywam przełączkami, choć nie na każdej mapie mają one nazwę forcella.

piękny stromy samotnik


Prezentację Colaca trzeba rozpocząć od widoku z rejonu Przełęczy Sella, w świetle późno popołudniowego słońca 〈poniżej z gwiazdką〉. Szczyt otoczony jest rozległymi dolinami i można go bez problemu obejść dookoła w czasie jednej bardzo ciekawej krajobrazowo wycieczki.

Polecam trasę dookoła Colaca, bo wtedy mamy okazję podziwiać szczyt przez cały dzień, w świetle słońca i przekonać się na własne oczy, jak jest stromy i niedostępny.

zachodnia ściana


Ponad 500m zachodnia ściana Colaca 〈poniżej〉 jest jedną z bardziej stromych, po których poprowadzono ferratę. Trasa Via ferraty dei Finanzieri idealnie wykorzystuje naturalną strukturę ściany i jest jedną z bardziej różnorodnych.

Z ferrat trudnych technicznie, Ferrata Finanzieri jest chyba jedną z najtrudniejszych. Nawet na tak znanych trasach jak Lipella, czy Allegesi nie ma tak dużo trudnych technicznie i wyjątkowo różnorodnych form skalnych do pokonania.

wschodnia ściana


Dużo niższa, choć miejscami równie stroma wschodnia ściana 〈poniżej kopuła szczytowa〉, to idealna trasa zejściowa ze szczytu.

Charakterystycznym żlebem, biegnącym prawie spod samego szczytu, prowadzi średnio trudna Sentiero attrezzato Colac.

mało popularny szczyt


Colac 〈poniżej kopuła szczytowa widoczna z okolicy Passo Pordoi〉 nie jest szczytem bardzo popularnym. W porównaniu np. do podobnej trasy, jaką jest również trudna Via ferrata Brigata Tridentina, średnio na Colacu każdego dnia, jest kilka razy mniej turystów.

Niestety, nie spotkałem również żadnego przewodnika, który by prezentował możliwość zdobycia Colaca średnio trudną trasą, od wschodniej strony. Szkoda, bo to bardzo dobra i łatwiejsza trasa, a widoki ze szczytu są wspaniałe.

 

widoki z wierzchołka


Nagrodą za zdobycie szczytu jest wspaniały widok Marmolady 〈poniżej i obok〉. Najbardziej rzuca się w oczy widok głównego wierzchołka, widoczny idealnie od zachodu, na którym możemy zobaczyć jak stroma jest południowa ściana szczytu.

Często zapominamy, że Marmolada to również największy powierzchniowo masyw w całych Dolomitach. A z wierzchołka Colaca mamy okazję zobaczyć całą centralną i zachodnią część masywu Marmolady.

Alba


Alba to malutka stara osada przy głównej drodze, która prowadzi od zachodu na Passo Fedaia pod samą Marmoladę. Teraz jest to już raczej malutki górski kurort, położony bardzo blisko znanego i często zatłoczonego Canazei. Zaletą takich miejsc są z reguły duże, łatwo dostępne i bezpłatne parkingi.


Parking w Albie znajduje się zaraz przy dolnej stacji kolejki linowej 〈poniżej〉, prowadzącej do malutkiej dolinki, niemal pod samą ścianę Colaca.

Nazwa wyciągu jest oczywiście taka sama, jak miejsce do którego prowadzi, czyli Ciampac.


Wjazd do góry szybko mknącą kolejką linową 〈obok〉, pozwala zaoszczędzić czas potrzebny na podejście do ferraty, czyli około 1 godz. 30 min, na pokonanie 650m różnicy wysokości.

Jeżeli już zdecydujemy się na wjazd kolejką, to powinniśmy kupić bilet w obie strony, bo tradycyjnie, w obie strony nie jest dużo droższy od samego wjazdu.

 

ferraty na Colacu


dwie różne trasy


Na wierzchołek Colaca poprowadzono dwie ferraty:

  ◊  Via ferrata dei Finanzieri- szczegółowy opis ze zdjęciami 〈tutaj
          - jest to długa i wymagająca trasa,
          - ferrata jest technicznie trudna i służy wyłącznie do wejścia,
          - tą trasą raczej się nie schodzi,

  ◊  Sentiero attrezzato Colac- szczegółowy opis ze zdjęciami 〈tutaj
          - jest to trasa dużo krótsza, technicznie średnio trudna, dlatego służy do zejścia ze szczytu,
          - również może służyć do wejścia na szczyt, o czym niestety nie piszą w przewodnikach.

dojście


Z parkingu przy kolejce linowej, aż pod samą możemy dojść szlakiem turystycznym nr-644 〈poniżej〉, który w większości prowadzi drogą dojazdową do Dolinki Ciampac.

Większość trasy jest dość dobrze oznakowana, choć na dolnym odcinku w kilku miejscach można mieć wątpliwości, którą ścieżką należy iść. To pewnie już jest tradycja w Dolomitach na szlakach prowadzących, tam gdzie można dojechać wyciągiem.


Jeżeli wyruszymy pod wschodnią ścianę Colaca, nie mamy już problemów ze szlakami. Na szczęście to jedna z większych i ładniejszych wysokich dolin w Dolomitach, gdzie nie ma ani jednego wyciągu.

Z parkingu ruszamy szlakiem nr-602 〈powyżej〉, którym idziemy aż do rozległej dolinki, z której dobrze zobaczymy szczyt.


Powinniśmy uważać, by nie przegapić najważniejszego drogowskazu 〈obok〉, którym odchodzi szlak nr-646.

Wąską i miejscami dość stromą ścieżką podejdziemy aż na rozległą przełączkę na północnym skraju Colaca.

Przez Forcia Neigra prowadzi opisana w serwisie trasa przejścia obu ferrat na Colaca.

 

czas przejścia


◊   dojście do ferraty - 2 godz. 20 min. w tym:
     •   dojście z Alby do dolinki pod szczytem - 1 godz. 20 min.
     •   przerwa przy starych szałasach - 30 min.
     •   dojście ścieżką do początku ferraty - 15 min.
     •   zakładanie uprzęży - 15 mi.,
◊   wejście na szczyt trudną Via ferratą Finanzieri - 2 godz. 20 min.
◊   zejście ze szczytu i dojście do przełączki - 1 godz. 10 min. w tym:
      •   zejście średnio trudną Sentiero attrezzato Colac - 45 min.
      •   dojście do przełączki, zdjęcie uprzęży - 25 min.
◊   powrót do Alby - 1 godz. 55 min.
◊  dodatkowo około 45 min. to przerwa na wierzchołku Colaca.

Łącznie: na przejście całej trasy - prawie 9 godz.

Przejście: opisanej trasy - lipiec 2011r.

wyposażenie


Standardowe na ferraty, czyli uprząż z kaskiem. Mogą być również specjalnie wzmocnione rękawiczki na ferraty. Kijki według upodobań, ale przydatne jeżeli na wyprawie zrezygnujemy z kolejki linowej.

 

Colac


  ◊   znajduje się na mapie: Tabacco nr-06,
  ◊   w numerze 27 czasopisma: Meridiani Montagne.

słowniczek


andata  - wjazd w jedną stronę,
attrezzato  - ubezpieczony, wyposażony, uzbrojony,
baita  - szałas, bacówka,
cappuccino  - słodka kawa z mlekiem,
cima  - góra, szczyt, wierzchołek, czubek,
forcella  - przełęcz wysoko w górach np. pomiędzy szczytami, przełączka, widełki,
funivia  - górska kolejka linowa,
ghiacciaio  - lodowiec,
marmotta  - świstak,
passo  - szeroka, rozległa przełęcz np. między masywami górskimi, również krok,
rifugio  - schronisko, schron, szałas,
sasso  - kamień, głaz,
sentiero  - ścieżka, dróżka, szlak,
temporale  - burza, ulewa, wichura,
via ferrata  - potocznie: żelazna ścieżka.

© wdolomitach.pl
strona główna